Ikjeunemie

About 2020 en de valse start in 2021 – Benny Fischer

2020 begon uitstekend met een overwinning op de 10km van de corrida van Lombarsijde. Na een zwaar bevochten duel met Tom Vanslambroeck kon ik deze wedstrijd voor de 4e keer op mijn naam schrijven (2 keer de 10 km en 2 keer de 5 km).

Fier, energiek en enthousiast over mijn goede start, leek het een mooi atletiek jaar te worden.

De volgende periode koos ik ervoor om enkele trails te doen om aan kracht te winnen. Het biedt bovendien een leuke afwisseling op de stratenlopen. Twee weken later deed ik mee aan de 15 km verloren kosttrail in Torhout, die ik ook winnend kon afsluiten. 🏆

In februari stonden er dan nog 2 wedstrijden op het programma Cava trail Eeklo (30 km ) en de Twins trail te Bredene 10km waar ik beide als eerste over de meet liep. 🙌

Niemand die dan kon vermoeden dat de Twins trail, de laatste officiële wedstrijd was dat ik ging lopen in 2020. 😭

Ondertussen liep ik samen met enthousiaste sportievelingen voor het project Willemien Loopt met Ik Jeune Mie enkel mooie duurlopen. Helaas konden de gepland groepslopen sinds maart ook niet meer doorgaan, door de welbekende reden. 😞 #blijfinuwkot

COVID+ULTRA

Sinds maart tot heden is er echter maar 1 hoofdrolspeler meer en dat is Covid. Het overheerst alles, het legt ons beperkingen op. We gaan van bubbels van 10 naar 4, naar 1 knuffel contact. Ik ben de laatste om te ontkennen dat het een zware periode was/is.

Hoe ik ermee probeerde om te gaan kan je lezen in mijn vorige blogscorona on the run en corona solo run.

Uit elke crisis probeer ik toch het positieve te onthouden en te werken aan andere zaken. Zo werd 2020 het jaar van nieuwe uitdagingen en kon ik paar zaken proberen/doen waar ik al een aantal jaren van droomde zoals mijn eerste ultra !

En natuurlijk één van de grootste uitdaging in september: 60 km langs de kustlijn in 3 u 56. Focus-Wtv maakte er een mooie reportage over: focus: Oostendse marathonloper loopt in recordtijd kustlijnaf.

Daarnaast deed ik op 21 november mee aan One More Loop, waar ik samen met 13 andere alle loops kon vervolledigen en zo uiteindelijk 128 km kon afwerken. Ik had een topdag en had het gevoel dat ik ging blijven lopen 🤷‍♂️🏃. Het relaas kan je nalezen in mijn one more loop blog.

#TeamFischer

2020 stond ook in het teken van de groei en uitbouw van de groep atleten die ik begeleid. Dit onder de noemer TeamFischer. Het was voor hen ook een moeilijk jaar, met wijzigingen, wijzigingen en wijzigingen. 😅

Daarom organiseerden we enkele challenges en wedstrijden onder de groep om de doelen toch te kunnen verwezenlijken en de motivatie hoog te houden. Chapeau aan alle atleten voor hun doorzettingsvermogen dit voorbije jaar. 💪

Lowie

Door of dankzij corona was ik ook enkele maanden technisch werkloos waardoor ik meer thuis was en meer tijd kon spenderen met mijn oogappelElk nadeel heb zijn voordeel, dixit .J.Cruyf 😄.

Mijn zoontje elke dag zien ontwikkelen van kortbij was dan ook het hoogtepunt van 2021. Ik denk in alle eerlijkheid zonder mijn zoon dat ik de situatie anders zou benaderd hebben en veel neerslachtiger zou geweest zijn. Het feit dat hij  niet veel slaap nodig heeft, nemen we er graag  bij, al is dat zeker niet altijd even gemakkelijk 😴😴.

2021

De eerst weken van het nieuwe jaar begon ik rustig op te bouwen, zonder te intensief te trainen. Je hebt immers maar 1 basis, ik verkies om hem breed te maken. Het doel was om tegen de zomer goed te zijn, met de ultieme piek in september/oktober. Welke marathon dat gaat worden, zal ik later beslissen… Time enough. 😏 Of misschien wordt het maar een stap of paar stappen verder?

Donderdagochtend/nacht 14 januari gebeurde er echter iets akeligs en onverwachts. Wanneer ik mij draaide in mijn bed, had ik serieuze spierpijn en werd ik elke 30 minuten wakker. Ik schonk er nog niet te veel belang aan en dacht dat het door onze zoon kwam.

Toen ik echter mij probeerde klaar te maken om naar het werk te gaan. Stortte ik in. Je kan het met een epilepsieaanval vergelijken, denk ik. Ik probeerde recht te staan en draaide weg, zette me neer en begon te zweten alsof ik mij een sauna begaf. Ik kon zelfs niet meer stappen. Mijn armen begaven zich een onnatuurlijke positie. Een heel vreemde ervaring. Een virus zette zich op mijn spieren. Ik wist niet wat er mij overkwam.

Ik dacht ik zal toch geen Covid hebben? Hoe kan dat nou, ik hou me streng aan alle regels. Mijn vrouw stond erbij met onze zoon in haar armen. Ze dacht dat ze me kwijt was. Ze belde meteen naar spoed.

Daar was ik dan: een sportieve, gezonde atleet die in een rolstoel moest vervoerd worden. Ze deden allerlei onderzoeken en daaruit kwam dat ik geen COVID had, maar een virale infectie. Wat de oorzaak was, is helaas niet te bepalen. Er circuleren zoveel virussen.

Ik vroeg wanneer ik mocht gaan werken en opnieuw sporten. De dokter was kordaat en ze zei dat ik me zeker al tot vrijdag 22 januari enkel mag begeven van mijn bed tot naar de zetel.

Ik moest en nam mijn rust en probeerde goed te eten en te drinken. Na het weekend verbeterde de spierpijn, toch ik voelde mij nog serieus vermoeid.

De truc was om boekje te lezen; na enkele minuten was ik klaar om te slapen. 😄

Er zijn 1000 virale infecties en covid is er maar 1 van. Als ik zie wat het met mijn lichaam heeft gedaan, kan ik me al een beetje inbeelden wat dit zou beteken voor andere oudere mensen.

Ik nam me dan ook voor om mijn rust zeker te respecteren en luisteren naar het lichaam. Ik heb alle tijd en zal het dan ook niet forceren. Ik zal kennelijk wel moeilijk in te tomen zijn. Daar heb ik echter mijn topvrouwtje voor, die goed en kordaat handelt. Ik ging immers naar mijn werk gereden hebben, ik mag er niet aan denken wat er dan onderweg ging gebeurd zijn.

Een valste start of niet, we komen er sterker uit. Stap per stap. Opstaan, rug rechten en terugkomen. Never back down. 💪

Ciao,

Keep on running & reading

Wij love lopen