One More Loop – Benny Fischer

 

Het concept: je start stipt om 5 uur met een toertje van 6,7 km rond je huis. Je moet binnen zijn voor het uur verstrijkt. Om 6 uur loop je hetzelfde rondje van 6,7 km. Dit doe je elk uur opnieuw tot 23u.

Het evenement van Toon Witters en Christophe De Clerq zag ik op sociale media passeren en deze trok mijn aandacht. Omwille van corona zijn er niet meteen sportieve vooruitzichten en ik dacht why not? Ik wou altijd al eens meedoen aan zo een concept. Nog even overleggen met de vrouw of het ok was dat ze mij een dagje moest missen en we konden ervoor gaan. Eéntje om van de bucketlijst te schrappen. CHECK! Op hun website www.bvrc.be staat er trouwens regelmatig enkele leuke (virtuele) wedstrijden.

 

De virtuele afvalrace

21 november, om 5u startte ik mijn eerste toertje van 6,7 km. Om 6u opnieuw, ook om 7u en zo ging ik door. Een concept gebaseerd op de backyard ultra (Last Man Standing), waar je blijft lopen tot de laatste loper overblijft.

Voordien wist ik dus niet hoeveel uren/rondjes is ging lopen. Omwille van de avondklok was het niet mogelijk om te blijven lopen tot laat op de avond. Maar er was tijd voor 19 rondjes, goed voor 127 km. En dat zou ook al mooi zijn. Met enkele sterke ultralopers in de race, twijfelde ik er niet aan dat er een mooi aantal de eindmeet ging halen.

De wedstrijd op zich was een virtueel hoogstandje. In een zoommeeting met de 202 deelnemers, konden we elkaar volgen en chatten. Daarnaast waren een aantal whatsappgroepje gemaakt. Het meest vooruitstrevende was toch dat elke deelnemer een QR code kreeg. Waarvoor? Na elke ronde scande ik de code met mijn GSM en klaar was kees. Mijn rondetijd werd automatisch doorgegeven en ik kon desgewenst mijn rondetijd ook invullen op de site. En er was een klokje die elk uur aftelde naar het volgende uur.

Niet alleen de deelnemers, maar ook de digitale ondersteuning legde een top parcours af. Dat kon ook niet anders met de geweldigde opbouw én de mogelijk om alles te testen de week voordien. Hands up!

Dit alles was mogelijk voor de democratische prijs van 1 EURO! Ongezien eigenlijk…

 

Mijn persoonlijke voorbereiding

 

Ik schreef me iets meer dan 3 weken op voorhand in. Weinig tijd dus om me er specifiek op voor te bereiden. Ik veronderstelde dat ik met een goede basisconditie en veel doorzettingsvermogen al ver kon komen maar ik wilde nog verder komen. De podcasts die beluisterde van de Jogclub (Merijn Geerts) en The Running Crew (Jurgen Keppens) gaven me wat handige tips mee en voor de rest liep ik weken van 80 – 120 km met pittige intervaltrainingen.

Eenmalig liep ik een lange duurloop van 45 km aan 4’14”, wat goed aanvoelde. Deze was pas op het laatste moment beslist. De zon scheen, ik had wat tijd. Rugzakje met bidons mee en weg zijn we. Deze zijn de beste. De duurloopjes a l’improviste.

 

De week van de race taperde ik en deed 2 rustige loopjes van 9 km om toch fris te blijven. Gewoonlijk stapel ik koolhydraten op voor een marathon, maar deze keer niet. Elk uur hadden we wel wat tijd om te eten, dus ik ging het zo aan pakken.

Nog 1 dag. Ik legde de tafel klaar met al mijn loopkledij, heel wat eten en geneugtes. We kunnen het nuttige maar aan het aangename koppelen, dacht ik. QR code lag klaar, computer stond beneden. READY voor een goede nachtrust!

 

Raceday

De wekker was ingesteld om 4u40. Dat ging pijn doen, dacht ik. Maar ik was enthousiast en het viel al bij al nog mee. Loopkledij aan, 1 sandwich binnen geschrokt en off we go. Braam stond mij al op te wachten en we waren klaar om te vertrekken.

De eerste rondjes vlogen voorbij en ik had geen besef welk uur het was. Tot 12u liep er telkens iemand met me mee en ik liep de marathonafstand zonder het te beseffen. Thomas Vandille liep de volledige marathonafstand zelfs mee met me; chapeau! 👍 #TeamFischer

Na elk rondje verplichtte ik mezelf om iets te eten: sandwichen en meestal ook (kruidvat) snoep waar je altijd wel een gaatje voor hebt. En om 8u ontbeet ik zoals ik gewoonlijk doe.

 

 

De rondjes liepen we in 34-35 minuten, soms een beetje trager. Een tempo dat comfortabel aanvoelde voor iedereen. Vervolgens liep ik enkele rondjes alleen, tot enkele atleten ongepland meeliepen. Onverwachts en super leuk! Ik teldeniet in rondjes of km’s maar keek

eerder uit naar wanneer er opnieuw iemand meeliep. Zonder me te focussen op de afstand/tijd/km’s, passeerde ik de 80-100 km grens en voelde me in alle bescheidenheid nog relatief fris. De benen voelden goed aan, ik had geen pijntjes. Ik kon niet beter wensen. De eerste 500 meters was het telkens wel opnieuw in je ritme komen na de korte rust, but that’s the game.

 

Lap 14, het eerste rondje met Bjorn en ik begon wat last te krijgen van mijn maag en moest ik overgeven. Sorry Bjorn! En mijn excuses aan de bewoners. Het was geen dronken jongeman die voor het souvenir op de oprit zorgde.

Na deze euvel haspelde ik weer mijn rondjes af. De rondjes die raar maar waar ook niet eentonig werden, ik stond er dan ook niet bij stil om eerlijk te zijn. #keeponrunning

4 rondjes voor het einde attendeerde Robby mij erop dat ik 13 minuten achterstond op Alinda, het ultrafenomeen. Het competitiebeest kwam in mij naar boven en ik dacht bij mezelf, ik probeer progressief te lopen en te versnellen. De volgende rondjes liep ik in 29-30 minuten. Als bonus liep ik zo nog de snelste tijd van de deelnemers. Het feit dat ik nog vlot kon versnellen met al meer dan 100 km op de teller was voor mij persoonlijk dan de grootste overwinning en dat gaf me wel een enorme boost.

Uiteindelijk vervolledigden er 14 deelnemers de laatste ronde, wat straf  is. Nog eens een dikke proficiat aan al de atleten die deelnamen, hoeveel rondjes je ook kon lopen. Top!

 

Nabeschouwing

Het was verbazend hoeveel mensen meeleefden met het evenement, na elke ronde stond de GSM vol van de meldingen. Deze steun deed uitermate deugd. Sommigen boden hulp aan en vroegen of ik nog iets nodig had en meer. Waarvoor mijn oprechte dank.

De meest gestelde vraag die ik kreeg was of ik nog kon verder doen en meer rondjes lopen? In alle bescheidenheid mag ik toch wel stellen van wel. Ik voelde me nog redelijk goed. De factor slaap zou dan denk ik wel de belangrijkste moeilijkheidsfactor worden. Maar veel langer lopen, kon ik toch moeilijk familiaal verantwoorden en maandag startte een nieuwe werkweek. Het was goed zoals het was.

Voordien werd er mij sterk aangeraden om de laps af te leggen rond de 45 minuten, om zo niet al te veel rust te hebben, wat nefast zou zijn voor je spieren. Ik besloot om op het gevoel te lopen wat comfortabel aanvoelde en liep mee met het tempo van mijn medelopers. Rondjes lopen aan 6’00”-7’00” ben ik ook niet gewoon en zou meer slecht dan goed gedaan hebben voor mij.

Ik experimenteerde bewust met vaste voeding deze keer en ik mag het wel als geslaagd beschouwen. Een hongerklop kreeg ik niet, ik voelde me goed doorheen de dag, behalve de noodstop aan lap 14. Een klop van de hamer heb ik ook niet gekregen, ik had eerder een runners high. Ik had het gevoel dat ik kon blijven lopen, zaaaaliiig. #meervandat

 

Herstel

De 127 km leverde me paar extra blauwe tenen op en geschonden voeten, maar voor de rest geen pijntjes. Na 3 dagen rust bond ik de loopschoenen aan en dat viel goed mee, op een beetje stijve hamstrings na. That’s all. De eerste weken deed ik niet te zot en focuste ik me op de aërobe basis.

Eind december liep ik nog de natuurloop Zonnebeke. Niet met een tijdsdoel. Just having fun. Rugzakje aan en lopen en genieten van de natuur.

 

Enkele statistieken

Loops: 19

Km’s: 127,9

Gemiddelde snelheid: 4’56”

Loopshirts: 19 (elke ronde een nieuw shirt)

Loopschoenen: 2 paar

Isotone drank: 3-4 bidons 6 D sports Nutrition+ 1 whey recovery

Doubdle: 3 drankjes

Sandwichen: 7 stuks

Kruidat snoep: vééééél

 

Keep on running and reading,

Benny

 

Wij love lopen