Met Benny in Barcelona

Enkele maanden geleden contacteerde Ikjeunemie mij. Ik had via een prijsvraag op Facebook  een loopreis naar Barcelona gewonnen! Wat een topprijs was me dat! WOW. Het grote doel dit voorjaar is de marathon . Deze halve marathon paste perfect in de planning en zou al een aanwijzing geven van hoe het met de conditie gesteld was. Lees je me hoe ik de loopreis heb beleefd?

Mijn voorbije halve marathons in Nieuwpoort en Kuurne waren eerder tegengevallen. Ik liep er 1u14 en 1u13. Ik had geen wedstrijd meer gelopen sinds de veldloop in Cadzand op 31 december. Ik zat dus wel met vraagtekens: hoe zit het met mijn vormpeil? De laatste weken gingen de trainingen echter goed tot uitstekend en moest ik geregeld remmen om niet sneller te lopen. De woensdag voor de halve marathon van Barcelona, deed ik een laatste intensieve training en daar tankte ik het nodige vertrouwen

Vorig jaar liep ik in Venlo naar een PR op de halve marathon in 1u09’56” . Op basis van de laatste trainingen besliste ik om te gokken en nam ik me voor om de wedstrijd te lopen aan tempo 3’20”. Ik had toch niets te verliezen en er niet specifiek voor getraind. You win some, you loose some.

Aftellen geblazen

De start van de halve marathon was al om 8.45 uur, wat vroeg aanvoelde . Het hotel was zo vriendelijk om speciaal voor ons al een ontbijt te voorzien om 6.30 uur. Om 7.30 uur liep ik naar de start en warmde er een 3’tal kilometers op. Ik mocht starten in het eerste startbox, na de elitelopers. De startbox werd afgesloten om 8.30 uur wat toch wel vervelend was. We stonden als sardienen in een blik te wachten tot het startschot klonk. De speaker entertainde ons nog 15 minuten in zijn beste Spaans, waar ik geen jota van snapte. 😉

Start!

Ik startte op de zesde rij schat ik . De eerste kilometer was het lopers inhalen en zoeken naar het juiste tempo. Ik liep die eerste kilometer ontspannen in 3’10”. De tweede kilometer ging naar 3’15” en na kilometer 2 was het bijna 1 kilometer vals plat waar ik 3’21” liep. Het vele vals plat viel toch wat tegen, na 3 kilometer dacht ik bij mezelf dat het toch mijn wedstrijd niet ging worden. ‘Bergop’ moest ik harken om in het groepje te blijven. ‘Bergaf’ liep ik onbewust op kop en voelde het makkelijk aan. Na 5 kilometer kwam ik door in 16’20”. Daar was ik uitermate tevreden mee. Elke kilometer die ik sneller dan 3’20” liep, was mooi meegenomen en duwde mij richting 1u10.

Halfweg de wedstrijd

Ik kwam door na 10 km in 32’31”. Hmm dat was best wel snel.   Dit ging al een mooie tijd zijn voor een 10km wedstrijd. De moeilijke momenten gingen wel komen dacht ik. Maar de benen waren nog verrassend fris. Er zat ook een goede wisselwerking in het groepje. Er moesten atleten lossen, we haalden lopers bij. Iedereen deed een stuk van het kopwerk.

Tussen 10-15 km werkte ik de kilometers nog steeds constant af in 16’30”. Het was af en toe wel al een beetje meer duwen, maar de benen voelden nog relatief goed aan. Aan kilometer 18 kwam er een steile knik van nog geen 20 meter, maar ze deed pijn. Ik moest opnieuw zoeken naar het juiste ritme. Een andere loper zag dat ik het even moeilijk had en moedigde mij aan om niet te lossen. Vervolgens kon ik de aansluiting weer maken. Dit zijn toch momenten om te koesteren, in welke andere sport zou zoiets mogelijk zijn? ‍

De finish is in zicht!

Er volgden dan nog 3 kilometers rechtdoor langs de kustlijn tot de finish. Ik zat nog voortdurend te rekenen: “Als ik nu nog een klop krijg, loop ik nog steeds 1u10.” De zware momenten bleven achterwege. De laatste kilometers was het wel duwen geblazen , maar het verval kwam niet. Ik kon blijven lopen aan tempo 3’14”-3’17”. Mijn tweede helft liep ik in 33 minuten. Toen ik de finishboog in mijn vizier zag, perste ik er nog alles uit om te eindigen in 1u09’06” bruto en 1u09’02” netto!!!

Na de finish riep ik waarschijnlijk tientallen keren, yes yes yes!!! Dit moment werd knap vastgelegd op de aftermovie die Ikjeunemie onlangs postte. Toen ik mijn vrouwtje en Sarah van Ikjeunemie zag, kon ik het nog altijd niet geloven: WAT EEN TIJD!!!

Ik ben van nature een rustig/sereen persoon en kritisch over mijn prestaties. Maar over mijn PR ben ik dolgelukkig. Ik had er van gedroomd, maar dit leek mij niet realistisch. Het is 5 minuten sneller dat ik 5 maanden geleden liep.

Bedankt Ikjeunemie voor deze fantastische  4–daagse die ik samen met mijn vrouwtje mocht beleven. Ik ben uitermate trots dat ik ambassadeur mag zijn! THANKS

Adios,
Keep on running and reading

Wij love lopen