Wedstrijdverslag | Marathon Enschede

Eind april nam Benny deel aan de marathon van Enschede; hét grote doel in 2019. Na wekenlang voorbereiden stond hij op 14 april éindelijk aan de start. Benny geeft ons een blik in zijn hoofd voor, tijdens en na de race.

Voorbereiding

9 weken voor de marathon deed ik mee aan de halve marathon van Barcelona. Ik kon er mijn pr aanscherpen tot 1u09’03″ en liep zelden met een beter gevoel op een wedstrijd. Mentaal was dit voor mij méér dan een opsteker richting de marathon van Enschede.

De enige wedstrijd waar ik nog aan deelnam tijdens mijn voorbereiding was de halve marathon in Gits. Ik kon de wedstrijd solo winnen in 1u10’48” (3’19”) zonder en bloc te gaan én na een erg zware trainingsweek. Opnieuw een boost voor het vertrouwen en een bevestiging dat de trainingen goed verliepen. Ik voelde me nooit beter en sterker. 💪

Maar .. het mooie liedje kon niet blijven duren. Eén week voor de marathon werd ik ziek en moest ik een aantal trainingen staken. Enkele dagen voor de marathon was het ergste voorbij maar de twijfels begonnen op te spelen en ik werd onzeker. Ik probeerde mijn focus te verleggen en dacht aan de vorm van enkele weken geleden. Ik was er klaar voor! It was time to shine! Initieel wilde ik sub 2u30′ lopen, uiteindelijk zou ik dit doel bijstellen naar een pr lopen. Niet geschoten is altijd mis! 💪

Race day

Na een ontbijtje en enkele laatste voorbereidingen trok ik richting start. De omstandigheden waren verre van ideaal. Windkracht 4-5 en 3 graden. Het vele lopen tegen de wind aan zee zou van pas komen 😉

Aan de start stonden er maar 2 toiletten en zoals dat gaat voor de start wil iedereen nog snel een sanitaire stop inlassen. 💩 De tijd begon te dringen. Tik, tok … 5 minuten voor het startschot ging ik naar de start, maar ik was mijn handschoenen vergeten. 🙈 Ik ging vlug terug naar de vestiaire en begaf me met een sprintje naar de start. 😊 Werkpuntje voor de volgende marathon.

Vooraf twijfelde ik of ik de kopgroep van de dames zou volgen. Ik wist dat de vrouwen op 2u30′ mikten. ‘Volgen, of mijn eigen race lopen?’ Ik liet de benen spreken en na 2 kilometer liep ik mijn eigen tempo. De eerste 8 kilometer had ik het gezelschap van iemand die meedeed aan de halve marathon. Daarna stond ik er alleen voor. Het werd 30 kilometer beuken tegen de wind en de hellingen. De heuvels onderschatte ik toch een beetje, achteraf had ik bijna 200 hoogtemeters. Dit was absoluut een moment om te koesteren: 30 kilometer aan kop van een marathon lopen en aangemoedigd worden door de luidruchtige Nederlandse supporters. 😀😀 Ik kwam halverwege door in 1u13′ en enkele seconden. Perfect op schema.

Vreemd genoeg had ik mijn moeilijkste moment tussen kilometer 21-24. De wind had daar vrij spel en het parcours was er glooiend. Mijn kilometertijden gingen richting 3’35”-3’38”. Voordien liepen ze als een metronoom tussen 3’25”-3’30”. Aan kilometer 26 stond mijn zwangere vrouw klaar met een bidon met een speciale boodschap op. Er verscheen instant een smile op mijn gezicht en deed me opnieuw in het juiste ritme komen.

De vrouwelijke loopsters voelden zich blijkbaar goed en liepen sneller dan hun beoogde 2u30′. Ze vroegen de hazen om het tempo op te drijven, ik voelde en hoorde hen elke kilometer dichter komen. Rond kilometer 33 smolt de groep samen. Ik schonk er geen aandacht aan en liep gestaag mee. Aan kilometer 35 liep de latere winnaar Gear Gorritsma (PR 10 km 30’35”) weg van de groep, met een serieuze versnelling. Ook Stef Simons koos het hazenpad, en ik kon net niet aanpikken, mijn benen liepen volledig vol. Ik focuste me verder op mijn race en liep samen met de hazen en de twee eerste vrouwen. Ik telde kilometer per kilometer af. De benen liepen wel vol, maar ik kon door de pijn lopen. Een machtig gevoel 💪

De laatste 15 kilometer liep ik aan 3’24”-3’34”. De klop in het tweede gedeelte van de marathon bleef voor het eerst sinds jaren uit, wat mij de grootste voldoening gaf. De motoren zeiden dat ik nog steeds op schema was voor 2u26′. De laatste kilometers was het echter rondjes lopen in Enschede centrum waardoor de kilometeraanduidingen verkeerd waren. Zo liep ik helaas enkele honderden meters extra. Met een versnelling in de laatste rechte lijn kon ik uiteindelijk nog finishen in 2u27’13” als 3de van de race en eerste master. 💥💥💥 Ik liep zo voor de 4de keer sub 2u30′ en voor de 3de keer 2u27′. Ik kon mijn pr met 6 seconden aanscherpen. Pr is pr 😀

Nabeschouwing

De eerste momenten na de race was ik in eerste instantie een beetje ontgoocheld. Ik dacht 2u26′ te lopen. Maar de ontgoocheling ruimde al snel plaats voor een trots gevoel. 💪 Ik kon mijn pr aanscherpen, liep agressief en ging uit van mijn eigen kwaliteiten. Dat is iets wat ik nooit eerder heb gedaan. Ik trainde hard voor de marathon, meer kon ik niet doen. Nadien kwam de ‘wat als’ wel piepen. Wat als ik bij de kopgroep was gebleven? Kon ik mijn krachten dan nog meer sparen? Kon ik nog sneller lopen? Ik heb gegokt, mijn eigen wedstrijd gelopen en ben er erg trots op.

Toekomst

Aan welke wedstrijden zal ik in de toekomst nog deelnemen? Goede vraag 😉 De trainingen na de marathon verlopen vlot. Ik ben momenteel mijn snelheid aan het opkrikken. In de zomer word ik voor de eerste keer vader en mijn focus ligt op deze mijlpaal. Als het gezinsleven het zal toelaten, zal ik deelnemen aan enkele stratenlopen. We will see. In de zomer zal ik waarschijnlijk enkele strandlopen meepikken. Niets moet, alles mag. 2019 is nu al een grand cru jaar 🍾🍼

Keep on running and reading,

Ciao

Wij love lopen